این روزا دارم می میرم....       

 دعا کنون گریه کنون

سرمو بالا میگیرم

همش تو فکرم که یه روز

 تو رو دوباره ببینم               

دارم دیوونه میشم     

تو فکرتم                   

دل داره پرپر میزنه                  

تو این شبای بی کسی        

فقط تنهایی با منه

توفکرتم،همش دارم         

 ثانیه هارو می شمرم

فقط به یاد عشق تو    

چشمامورو هم میذارم

عقربه ساعت عشق     

 نبظش تو دستای توئه             

لحظه به لحظه قلب من 

غرق تمنای توئه

                                             من بنده ی خوبی نبودم،

                                                                                     تو خدای خوبی باش...

 يک ستاره ي چشمک زنون خنديد و گفت:

 کنارتم تا آخرش تا پاي جون ...

 ستاره ي قشنگي بود آرومو نازو مهربون ...

  ستاره شد عشق منو منم شدم عاشق اون ...

 اما زياد طول نکشيد عشق منو ستاره جون !!

  ماهه اومد ستاررو دزديد و برد نا مهربون ...

  ستاره رفت با رفتنش منم شدم بي همزبون ... !!!

 حالا شبا به ياده اون چشم مي دوزم به آسمون 

از بس که آسمان دلم ابریست

تمام خاطراتم نمناک شده است

نمی دانم چرا؟

دریا را هم که دیدم

به یاد تو افتادم

روی ماسه های ساحل نوشتم

اگر طاقت شنیدن داری

من شهامت گفتن دارم

دوباره به دریا نگاه کردم

باز برگشتم

این بار روی ماسه ها نوشتم

دوست دارم 

مرا در غربت فردا رها کرد

دلم در حسرت دیدار او ماند

مرا چشم انتظار کوچه ها کرد

به من می گفت تنهایی عزیز است

ببین با دوریش با من چه ها کرد

تمام هستی ام بود و ندانست

که در قلبم چه آشوبی به پا کرد

با تو، حكايتي دگراين دل ما بسر كند
شب سياه قصه ، را هواي تو سحر كند
باور ما نميشود ، در سر ما نميرود
از گذر سينه ما يار دگر گذر كند
شكوه بسي شنيده ام از دل درد كشيده ام
كور شوم جز تو اگر زمزمه اي دگر كند
چاره كار ما تويي ،‌ ياور و يار ما تويي
توبه نميكند اثر ، مرگ مگر اثر كند
مجرم آزاده منم ، تن به جزا داده منم
قاضي درگاه تويي ، حكم سحر گاه تويي

...

نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز

...

و به اندازه ی هر روز تو عاشق باشی

...

عاشق آنکه تو را می خواهد و به لبخند تو از خویش رها می گردد

...

و تو را دوست بدارد به همان اندازه که دلت می خواهد

هنوز هم دلتنگ تو ام

 دلتنگ نگاری که عشق را بازیچه کرد و رفت

هنوز هم دلتنگ تو ام

دلتنگ طنین خنده هایت

دلتنگ دوستت دارم هایت

دلتنگ روز های خوب با هم بودن

دلتنگ صدای آشنایت

هنوز هم دلتنگ تو ام

من صبورم اما . . .

به خدا دست خودم نيست اگر می رنجم

يا اگر شادی زيبای تو را به غم غربت چشمان خودم می بندم .

من صبورم اما . . .

چقدر با همه ی عاشقيم محزونم !

و به ياد همه ی خاطره های گل سرخ

مثل يک شبنم افتاده ز غم مغمومم .

من صبورم اما . . .

بی دليل از قفس کهنه ی شب می ترسم

بی دليل از همه ی تيرگی تلخ غروب

و چراغی که تو را ، از شب متروک دلم دور کند. . . می ترسم .

من صبورم اما . . .

که برگ٫ تک شاخه را تنها گذاشت

به روی نگاه خیس ماه ٫در آب لغزید.

رهگذران بی خبر گفتند

ماه چقدر زیباست .

...

مجالی نیست

تا از آستین کوتاه روز به شب برسم

گپی با ماه بزنم..

رهگذران می گویند ماه زیباست

هیچکس نمی داند ماه تنهاست !

و راه تنهایی بی راه است ....

دل من دریاییست

 که تو با قایق احساس بر آن می گذری

وچه زیبا و چه گرم بر من این ثانیه ها می گذرد

من در این آبی احساس تو را

                                         می برم          موج به موج

                                         می رسانم      تا اوج

با یکی بوسه ی خورشید که پیمانه ی ماست

                                        اوج پرواز تو با من زیباست................