تبليغاتX
ماه بالای سر تنهاییست...
+ نوشته شده در شنبه پنجم دی 1388ساعت 9:43 توسط گل یاس |


ارغوان شاخه همخون جدا مانده من           
آسمان تو چه رنگ است امروز ؟؟؟
آفتابی ست هوا ؟؟        
یاگرفته ست هنوز ؟؟
من درین گوشه که از دنیا بیرون است
آسمانی به سرم نیست              
از بهاران خبرم نیست       
آنچه می بینم دیوارست
هرچه با من اینجاست                 
رنگ رخ باخته است
آفتابی هرگز  
گوشه چشمی هم                  
بر فراموشی این دخمه نینداخته است            
اندرین گوشه خاموش فراموش شده ،  
یاد رنگینی در خاطر من
گریه می انگیزد :   
ارغوانم آنجاست...
+ نوشته شده در شنبه پنجم دی 1388ساعت 9:35 توسط گل یاس |


+ نوشته شده در شنبه پنجم دی 1388ساعت 9:31 توسط گل یاس |


+ نوشته شده در شنبه پنجم دی 1388ساعت 9:26 توسط گل یاس |


به تو نگم به کی بگم      

این روزا دارم می میرم....       

 دعا کنون گریه کنون

سرمو بالا میگیرم

همش تو فکرم که یه روز

 تو رو دوباره ببینم               

+ نوشته شده در شنبه پنجم دی 1388ساعت 9:19 توسط گل یاس |


تو فکرتم، تو فکرتم     

دارم دیوونه میشم     

تو فکرتم                   

دل داره پرپر میزنه                  

تو این شبای بی کسی        

فقط تنهایی با منه

توفکرتم،همش دارم         

 ثانیه هارو می شمرم

فقط به یاد عشق تو    

چشمامورو هم میذارم

عقربه ساعت عشق     

 نبظش تو دستای توئه             

لحظه به لحظه قلب من 

غرق تمنای توئه

+ نوشته شده در شنبه پنجم دی 1388ساعت 9:14 توسط گل یاس |


دنبال یه بهونه می گشتم واسه نوشتن
                                      از تو
                                      از مهربونیت
                                      از خود خود تو
                                      که معنای مهربونی هستی

دنبال یه بهونه بودم واسه گفتن
                                   «دوستت دارم»

واسه جمله ای که کویر مرده دلمو آباد کرد
                                           واسه تو
                                           واسه بزرگواریت
                                           واسه خود خود توکه معنای بزرگی هستی

دنبال یه بهونه بودم واسه اینکه بگم توی زندون تو بودن
                                                         چقدر زیباست

واسه اینکه بگم آرزو دارم همیشه تو حبس ابد
دستای تو بمونم
                                                   واسه اینکه تو معنای زندگی هستی

دنبال یه بهونه ام
                    واسه یه جمله
                                  فقط واسه اینکه بگم

                          تو تنها بهانه ای
                          واسه زنده بودن
                          واسه نفس کشیدن                           
                          واسه خود خود تو که مثل نفسی

+ نوشته شده در دوشنبه سی ام آذر 1388ساعت 16:26 توسط گل مریم |


خداجون!

                                             من بنده ی خوبی نبودم،

                                                                                     تو خدای خوبی باش...

+ نوشته شده در دوشنبه سی ام آذر 1388ساعت 16:24 توسط گل مریم |


 
+ نوشته شده در دوشنبه سی ام آذر 1388ساعت 16:20 توسط گل مریم |


يک شب خوب تو آسمون

 يک ستاره ي چشمک زنون خنديد و گفت:

 کنارتم تا آخرش تا پاي جون ...

 ستاره ي قشنگي بود آرومو نازو مهربون ...

  ستاره شد عشق منو منم شدم عاشق اون ...

 اما زياد طول نکشيد عشق منو ستاره جون !!

  ماهه اومد ستاررو دزديد و برد نا مهربون ...

  ستاره رفت با رفتنش منم شدم بي همزبون ... !!!

 حالا شبا به ياده اون چشم مي دوزم به آسمون 

 

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم آذر 1388ساعت 14:39 توسط گل مریم |


+ نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم آذر 1388ساعت 14:29 توسط گل مریم |


+ نوشته شده در سه شنبه دهم آذر 1388ساعت 14:3 توسط گل یاس |


از بس که آسمان دلم ابریست

تمام خاطراتم نمناک شده است

نمی دانم چرا؟

دریا را هم که دیدم

به یاد تو افتادم

روی ماسه های ساحل نوشتم

اگر طاقت شنیدن داری

من شهامت گفتن دارم

دوباره به دریا نگاه کردم

باز برگشتم

این بار روی ماسه ها نوشتم

دوست دارم 

+ نوشته شده در سه شنبه دهم آذر 1388ساعت 14:2 توسط گل یاس |


شبی غمگین , شبی بارانی و شبی سرد

مرا در غربت فردا رها کرد

دلم در حسرت دیدار او ماند

مرا چشم انتظار کوچه ها کرد

به من می گفت تنهایی عزیز است

ببین با دوریش با من چه ها کرد

تمام هستی ام بود و ندانست

که در قلبم چه آشوبی به پا کرد

+ نوشته شده در سه شنبه دهم آذر 1388ساعت 14:1 توسط گل یاس |


+ نوشته شده در سه شنبه دهم آذر 1388ساعت 13:33 توسط گل یاس |


گفتند خلايق كه تويي يوسف ثاني
چون نيك بديدم به حقيقت به از آني
شيرينتر از آنی به شکرخنده که گويم
ای خسرو خوبان که تو شيرين زمانی
تشبيه دهانت نتوان كرد به غنچه
هرگز نبود غنچه به اين تنگ دهاني
صد بار بگفتي كه دهم زان دهنت كام
چون سوسن آزاده چرا جمله زباني
گويي بدهم كامت و جانت بستانم
ترسم ندهي كامم و جانم بستاني
چشم تو خدنگ از سپر جان گذراند
بيمار كه ديدست بدين سخت كماني
چون اشك بيندازيش از ديده ي حافظ
آنرا كه دمي از نظر خويش براني
+ نوشته شده در سه شنبه دهم آذر 1388ساعت 13:29 توسط گل یاس |


+ نوشته شده در سه شنبه دهم آذر 1388ساعت 13:27 توسط گل یاس |


+ نوشته شده در سه شنبه دهم آذر 1388ساعت 13:16 توسط گل یاس |


با تو، حكايتي دگراين دل ما بسر كند
شب سياه قصه ، را هواي تو سحر كند
باور ما نميشود ، در سر ما نميرود
از گذر سينه ما يار دگر گذر كند
شكوه بسي شنيده ام از دل درد كشيده ام
كور شوم جز تو اگر زمزمه اي دگر كند
چاره كار ما تويي ،‌ ياور و يار ما تويي
توبه نميكند اثر ، مرگ مگر اثر كند
مجرم آزاده منم ، تن به جزا داده منم
قاضي درگاه تويي ، حكم سحر گاه تويي

+ نوشته شده در سه شنبه دهم آذر 1388ساعت 13:9 توسط گل یاس |


آرزویم این است نتراود اشک در چشم تو هرگز مگر از شوق زیاد

...

نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز

...

و به اندازه ی هر روز تو عاشق باشی

...

عاشق آنکه تو را می خواهد و به لبخند تو از خویش رها می گردد

...

و تو را دوست بدارد به همان اندازه که دلت می خواهد

+ نوشته شده در سه شنبه دهم آذر 1388ساعت 10:57 توسط گل مریم |


هنوز هم دلتنگ تو ام

 دلتنگ نگاری که عشق را بازیچه کرد و رفت

هنوز هم دلتنگ تو ام

دلتنگ طنین خنده هایت

دلتنگ دوستت دارم هایت

دلتنگ روز های خوب با هم بودن

دلتنگ صدای آشنایت

هنوز هم دلتنگ تو ام

+ نوشته شده در سه شنبه دهم آذر 1388ساعت 10:55 توسط گل مریم |


من صبورم اما . . .

به خدا دست خودم نيست اگر می رنجم

يا اگر شادی زيبای تو را به غم غربت چشمان خودم می بندم .

من صبورم اما . . .

چقدر با همه ی عاشقيم محزونم !

و به ياد همه ی خاطره های گل سرخ

مثل يک شبنم افتاده ز غم مغمومم .

من صبورم اما . . .

بی دليل از قفس کهنه ی شب می ترسم

بی دليل از همه ی تيرگی تلخ غروب

و چراغی که تو را ، از شب متروک دلم دور کند. . . می ترسم .

من صبورم اما . . .

+ نوشته شده در سه شنبه دهم آذر 1388ساعت 10:24 توسط گل مریم |


خود را به که بسپارم؟!

وقتی که دلم تنگ است،


پیدا نکنم همدل

دلها همه از سنگ است!...


گویا که در این وادی،

ااز عشق نشانی نیست!


گر هست یکی عاشق

آلوده به صد رنگ است!!......

+ نوشته شده در سه شنبه دهم آذر 1388ساعت 10:21 توسط گل مریم |


بده دستات رو به من تا باورم شه پیشمی

می دونم خوب می دونی تو تارو پود و ریشمی

تو که از دنیا گذشتی واسه یک خنده ی من

چرا من نگذرم از یه پوست و خون به اسم تن

تو خیال من نبود دوباره عاشقی کنم

ممنونم اجازه دادی تا دوباره زندگی کنم

نمی دونم چی بگم تا باورت شه جونمی

توی این کابوس درد،رویایه محربونمی

وقتی حتی پیشمی دلم تنگ میشه باز

عشق تو توی لحظه هام حادثه ساز و قصه ساز

به جون خودت که بی تو از نفس هم سیر میشم

نمی دونم چی میشه بد جوری گوشه گیر میشم

ممنونم که بچه بازیهام رو طاقت می کنی

هر چقدر که بد میشم اما تو نجابت می کنی

هر کجای دنیا که باشم بامنی و بر منی

نگران حال و روزم بیشتر از خوده منی

+ نوشته شده در دوشنبه دوم آذر 1388ساعت 18:10 توسط گل مریم |


تصادفی نبود

که برگ٫ تک شاخه را تنها گذاشت

به روی نگاه خیس ماه ٫در آب لغزید.

رهگذران بی خبر گفتند

ماه چقدر زیباست .

...

مجالی نیست

تا از آستین کوتاه روز به شب برسم

گپی با ماه بزنم..

رهگذران می گویند ماه زیباست

هیچکس نمی داند ماه تنهاست !

و راه تنهایی بی راه است ....

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم آبان 1388ساعت 10:1 توسط گل یاس |


+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم آبان 1388ساعت 9:52 توسط گل یاس |


+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم آبان 1388ساعت 9:42 توسط گل یاس |


دل من دریاییست

 که تو با قایق احساس بر آن می گذری

وچه زیبا و چه گرم بر من این ثانیه ها می گذرد

من در این آبی احساس تو را

                                         می برم          موج به موج

                                         می رسانم      تا اوج

با یکی بوسه ی خورشید که پیمانه ی ماست

                                        اوج پرواز تو با من زیباست................

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم آبان 1388ساعت 9:23 توسط گل یاس |


+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم آبان 1388ساعت 9:20 توسط گل یاس |


+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آبان 1388ساعت 17:6 توسط گل مریم |